park

Uzależnienie od alkoholu

Uzależnienie od alkoholu jest przedmiotem badań teoretycznych i klinicznych wielu naukowców. Jedną z kwestii, którą się zajmują to próby opisu faz uzależnienia od tej substancji. Dzisiaj przedstawię fazy rozwoju choroby, następnym opisem będą podtypy uzależnienia.
W celu dokonania diagnozy lub autodiagnozy nie ma konieczności spełniania wymogu dopasowania się do wszystkich bez wyjątku kryteriów. Ważne jest aby w razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących modelu picia i konsekwencji wypijanego alkoholu na nie
Fazy rozwoju uzależnienia od alkoholu.

1. Faza wstępna tzw. objawowa

charakteryzuje się piciem w celu uzyskania ulgi przy jednoczesnym wzroście tolerancji na alkohol.

2.Faza ostrzegawcza, zwiastunowa

pojawia się coraz większa koncentracja na alkoholu, picie po kryjomu i z chciwością(łapczywie). Alkoholik szuka lub organizuje okazje do wypicia. Sytuacja staje się trudniejsza dla pijącego i otoczenia nierozumiejącego symptomów rozwijającej się choroby, co skutkuje wzrostem poczucia winy u pijącego oraz unikanie rozmów na temat alkoholu.

3.Faza krytyczna(ostra, krzyżowa)

alkoholik traci kontrolę nad piciem. Czuje objawy głodu alkoholowego. Poszukuje usprawiedliwień dla wypicia i tworzy racjonalne uzasadnienia dla wypicia np. "narodziny dziecka muszą być opite", "mam stresującą pracę i mi się należy", "o co Ci chodzi? wszyscy piją", "piwo nie uzależnia", "piwo to nie alkohol" itp. Otoczenie coraz bardziej jest zaangażowane w rozwijającą się chorobę widząc i odczuwając jej skutki. Alkoholik reaguje agresją na uwagi i obwinia otoczenie o to, co się z nim dzieje. Pojawia się etap narzucania sobie okresów abstynencji (sierpień, Wielki Post, urlop) oraz próby zmiany wzorców picia. Polega to na tłumaczeniu sobie i otoczeniu, że skoro piłem z Stachem i Wojtkiem zawsze w sobotę i tylko piwo, a teraz piję w piątek z sąsiadem i tylko drinki to nic mi nie jest. Chory nie przyznaje się do powtarzających się wyrzutów sumienia. Koncentracja na piciu skutkuje wyraźnym zawężeniem zainteresowań oraz zaniedbywaniem bliskich, znajomych i pracy. Alkoholik dba o stały zapas alkoholu w domu lub obmyśla strategię szybkiego uzupełnienia płynów. Alkohol obniża łaknienie lub pobudza go w sposób nienaturalny. Życie intymne zmienia się. Alkohol powoduje obniżenie i osłabienie popędu seksualnego. Niemożność prowadzenia satysfakcjonującego pożycia seksualnego kontrastuje z epizodami urojonej zazdrości o niewierność małżeńską lub partnerską.

4.Faza przewlekła

chory wpada w okresy wielodniowego picia, czyli ciągi. Następuje dalsze osłabienie zasad moralnych. Zdobycie alkoholu staje się celem nadrzędnym. Aby go zdobyć dochodzi do podbierania pieniędzy w domu, kradzieży w sklepach, prostytucji, okłamywania otoczenia, jazdy samochodem pod wpływem alkoholu, przemoc fizyczna, słowna i psychiczna. Uszkodzenie myślenia i zdolność do samooceny. Picie alkoholi niekonsumpcyjnych (perfumy, płyny samochodowe, środki chemiczne) przyspiesza degradację organizmu na poziomie fizycznym i psychicznym. Do zmian fizycznych należy zaliczyć tremor (drżenie), padaczkę alkoholową, do psychicznych lęki i psychozy alkoholowe. Występowanie ciężkich stanów fizycznych poprzedza zgon.

ALKOHOLIZM JEST CHOROBĄ ŚMIERTELNĄ

Głód alkoholowy

Głód alkoholu to silna potrzeba wypicia alkoholu oraz bardzo przykry stan emocjonalny połączony z pragnieniem doznania natychmiastowej ulgi.
Jest bardzo wiele czynników, które doprowadzają do chęci napicia się.
Należą do nich m.in.:

  1. Alkoholowy zespół abstynencyjny: złe samopoczucie fizyczne i psychiczne.
  2. Stres i niewielkie umiejętności /lub ich brak/ poradzenia sobie z nim bez alkoholu.
  3. Kontakt z alkoholem /przebywanie z osobami pijącymi, kupowanie alkoholu dla gości, trzymanie alkoholu w domu, uczestniczenie w spotkaniach towarzyskich zakrapianych alkoholem/.
  4. Świadomość porażki, niepowodzeń.

Głód alkoholowy rozwija się gdy następuje wzrost napięcia, które przeważnie zostaje stłumione, "wyrzucone" poza świadomość. Następnym etapem może być "rozkręcenie" napięcia pomimo stłumienia. Poszukiwanie przyczyn złego samopoczucia w otoczeniu, na zewnątrz, a nie w sobie. Dla osoby uzależnionej od alkoholu lub pijącej ryzykownie pojawia się pragnienie pozbycia się dyskomfortu, natychmiastowego rozładowania napięcia poprzez wypicie alkoholu i doznania ulgi. Pragnienie ulgi przesłania ewentualne intelektualne próby poradzenia sobie z głodem, podważa wskazówki terapeutyczne i niszczy dotychczasowe "małe zwycięstwa".

Alkohol 3

Jednym z wymiarów życia jest jakość zaangażowania w sprawy, rzeczy czy ludzi, którzy zajmują najważniejsze miejsce w naszym życiu. W miarę rozwoju alkoholizmu alkohol staje się najważniejszą rzeczą w życiu, ośrodkiem szczególnej uwagi i obiektem relacji. Przy pomocy alkoholu podejmowane są próby opanowania lęków, zaspokojenia potrzeby odczuwania przyjaźni i ufności, potrzeby odczuwania znaczenia, celu, sensu i wartości życia. Niektórym osobom alkohol pozornie pomaga wypełnić pustkę życia. Nie zauważają, że wypiera on coraz więcej rzeczy wartościowych, uniemożliwia urzeczywistnienie posiadanych talentów i zdolności, a tym samym pogłębia istniejącą już pustkę. Chwilowe poczucie siły, jedności, przyjaźni czy wspólnoty zanika z chwilą kiedy alkohol przestaje działać. Pojawia się coraz większe osamotnienie, od którego ucieczką staje się kolejna porcja alkoholu. W ten oto sposób następuje utrwalanie się mechanizmu "błędnego koła".